Plan na Wielki Post
Okres Wielkiego Postu w tradycyjnym kalendarzu liturgicznym jest potraktowany w sposób szczególny, ponieważ każdy dzień tego wyjątkowego czasu ma swój dedykowany formularz liturgiczny. Mamy więc oddzielne propria oraz czytania. Kilka razy już próbowałem to zagospodarować starając się przeczytać i w miarę możliwości przetrawić te teksty. Zawsze jednak proza życia wygrywała i w którymś momencie traciłem regularność i nie dociągałem do końca. W tym roku podejmuję kolejną próbę, ale z drobną modyfikacją…
Nie wiem czy pomysł, który przyszedł mi do głowy uprości realizację czy wprost przeciwnie: utrudni; w wersji optymistycznej może przynieść dodatkowe korzyści. Przygotowując się do śpiewu chorału na Środę Popielcową zwróciłem uwagę na tekst Communio: spodobał mi się, bo był taki łatwy do zrozumienia i do zapamiętania:
Qui meditábitur in lege Domini die ac nocte,dabit fructum suum in tempore suo.
co można przetłumaczyć jako:
Kto rozważa Prawo Pańskie dniem i nocą,ten wyda owoc w swoim czasie.
Wers ten powtarzałem sobie przez cały dzień starając się zapamiętać, ale jednocześnie też przypominałem sobie same słowa i ich znaczenie, a więc jakoś rozważałem to. Pomyślałem więc, że można by rozciągnąć to na cały Wielki Post: każdego dnia przeczytać formularz mszalny wraz z czytaniami, wybrać jeden wers, przepisać i nauczyć się na pamięć. Proste? Zobaczymy…
I jeszcze jedno: teksty priopriów i czytań można oczywiście zaczerpnąć z mszalika w wersji drukowanej. Niestety najpopularniejszy mszalik benedyktyński Wydawnictwa Pallotinum z 1963r zawiera teksty łacińskie bez akcentów. Z tego powodu warto sięgnąć po niezwykle przydatny portal Missale Meum, gdzie znaleźć można formularze mszalne na każdy dzień w wersji dwujęzycznej, z możliwością szybkiego przełączania z języka polskiego na łacinę. W ramach jałmużny można wesprzeć ten projekt darowizną.
P.S.: Ewangelia czytana podczas Cinerum kończyła się słowami, które już kiedyś starałem się zapamiętać:
Ubi enim est thesáurus tuus, ibi est et cor tuum.
A więc: „Gdzie skarb twój, tam i serce twoje”. To dobrze obrazuje sposób funkcjonowania dojrzałego i uporządkowanego człowieka, który rozpoznawszy rozumem prawdę i dobro, wolę swoją nakierował na nie, po to by w końcu pokochać to, do czego przylgnął.